|
Konu Detayı |
Adaptasyon |
|
Yayın Adı |
Güneydoğu Anadolu Bölgesinde Yembitkileri Adaptasyonu Üzerinde Araştırmalar |
|
Yayın Konusu |
Yembitkileri Adaptasyonu |
|
Dili |
Türkçe |
|
Hazırlayan Kişi |
Prof.Dr.T. TÜKEL, Prof.Dr.T. SAĞLAMTİMUR, Prof.Dr.H. GÜLCAN, Doç.Dr.V. TANSI, Yrd.Doç.Dr.H. BAYTEKİN |
|
Kuruluşu |
Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi |
|
Destekleyen Kuruluş |
GAP Bölge Kalkınma İdaresi başkanlığı |
|
Basım Tarihi |
1993 |
|
Basım Yeri |
Adana |
|
Temin Adresi |
GAP Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı |
|
Araştırma özeti |
Güneydoğu Anadolu bölgesinde tek ve çok yıllık yembitkilerinin adaptasyon yeteneklerini incelemek amacıyla ele alınan bu araştırma, 1988-91 yılları arasında uç yıl süreyle Koruklu Araştırma İstasyonunda yürütülmüştür. Araştırmada yerli ve yabancı kaynaklardan sağlanan tek yıllık ve çok yıllık baklagil, buğdaygil ve diğer familyalardan yembitkileri materyalinde; gelişme durumları, soğuk zazarı, çiçeklenmeye kadar geçen gün sayısı, bitki boyu, yeşilot ve tohum verimleri saptanmıştır. Araştırma sonucunda, tek yıllık baklagillerden bazı Adi fiğ (V.sativa), Tüylü fiğ (V.villosa), Macar fiği (V.pannonica), Burçak (V.ervillia), Çemen (T.foenum-graecum), ve Koca fiğ (V.narbonensis), çeşitleri ile tek yıllık buğdaygillerden bazı arpa (Hardeum vulgare), Yulaf (A.sativa), Tiriticale (Triticosecale wittmack) ve İtalyan çimi (L. italicum) çeşitlerinin bölge koşullarına uyum gösterdiği ortaya konmuştur. Ayrıca çok yıllık baklagillerden Çayır üçgülü (T.prantese), Ak üçgül (T. Repens), Korunga (O. Sativa) çeşitleri ile çok yıllık buğdaygillerden bazı otlak ayrığı (A. Alangatum), Mavu ayrık (A. İntermedium), Kılçıksız brom (B. İnermis), Domuz ayrığı (D. Giomerata), Rodos otu (C. Gayana) ve İngiliz çimi (L. perenne) çeşitleri denenmiş ve bölgede başarıyla yetiştirilebileceği saptanmıştır. |
|
Konu Detayı |
Adaptasyon |
|
Yayın Adı |
Jojoba Adaptasyon Denemesi (1990-1991) |
|
Yayın Konusu |
Jojoba Bitkisinin Ceylanpınar TİM’de Yetiştirilme Şartlarının Araştırılması |
|
Dili |
Türkçe |
|
Hazırlayan Kişi |
|
|
Kuruluşu |
Ceylanpınar TİM |
|
Basım Tarihi |
1992 |
|
Basım Yeri |
Ankara |
|
Temin Adresi |
|
|
Araştırma Özeti |
Jojoba, 3-4 yıl soğuktan zarar görmeden korunabilirse Ceylanpınar ekolojisinde yetişebileceği kanaatı deneme sonucunda hasıl olmuştur. |
|
Konu Detayı |
Adaptasyon |
|
Yayın Adı |
Güneydoğu Anadolu Bölgesinde Yem Bitkileri Adaptasyonu Üzerinde Araştırmalar |
|
Yayın Konusu |
Güneydoğu Anadolu Bölgesinde Yem Bitkileri Adaptasyonu |
|
Dili |
Türkçe |
|
Hazırlayan Kişi |
|
|
Kuruluşu |
Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi |
|
Destekleyen |
GAP Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı |
|
Basım Tarihi |
1992 |
|
Basım Yeri |
Adana |
|
Temin Adresi |
GAP Bölge Kalkınma İdaresi |
|
Araştırma Özeti |
GAP Bölgesinde, yem bitkilerinin adaptasyon özellikleri, ot ve tohum verimleri incelenmiştir. |
|
Konu Detayı |
Adaptasyon |
|
Yayın Adı |
GAP Pamuk Çeşit Adaptasyon Projesi |
|
Yayın Konusu |
Pamukta Çeşit, Adaptasyon |
|
Dili |
Türkçe |
|
Hazırlayan Kişi |
Z. NASIRCI |
|
Kuruluşu |
Harran Tarımsal Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü Akçakale |
|
Basım Tarihi |
1992 |
|
Basım Yeri |
|
|
Temin Adresi |
Tarımsal Araştırmalar Genel Müdürlüğü (A.P.K Kurul Başkanlığı) |
|
Araştırma Özeti |
Yurtiçi ve yurtdışı orijinli 12 adet çeşidin yer aldığı deneme Bölge’ de üç lokasyonda yürütülerek kesin sonuçlar elde edilmiştir. Kütlü verim ve elyaf analiz sonuçlarının değerlendirilmesiyle Bölge’ deki pamuk ekim alanlarında sayar-314, mc.nair-235, stovenille-825, maraş-92 ve erşan-92 pamuk çeşitleri yöre çiftçisine tavsiye edilmiştir. |
|
Konu Detayı |
Adaptasyon |
|
Yayın Adı |
GAP Pamuk Çeşit Adaptasyon Projesi |
|
Yayın Konusu |
Pamukta Çeşit, Adaptasyon |
|
Dili |
Türkçe |
|
Hazırlayan Kişi |
Z. NASIRCI |
|
Kuruluşu |
Harran Tarımsal Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü Akçakale |
|
Basım Tarihi |
1995 |
|
Basım Yeri |
|
|
Temin Adresi |
Tarımsal Araştırmalar Genel Müdürlüğü (A. P. K Kurul Başkanlığı) |
|
Araştırma Özeti |
Yurtiçi ve yurtdışı orijinli 15 adet çeşidin yer aldığı denemeden elde edilen kütlü verim ve elyaf analiz sonucunda stovenille-453 ve sayar-314 pamuk çeşitleri solgunluk hastalığı olmayan ekim alanları, st-250/lt hattı ise solgunlukla bulaşık alanlarda yöre çiftçisine tavsiye edilmiştir. |
|
Konu Detayı |
Adaptasyon |
|
Yayın Adı |
Pamuk Çeşit Verim Ve Adaptasyon Denemesi (1991-1992) |
|
Yayın Konusu |
Sulu Şartlar Altında 7 Pamuk Çeşidinin Verim Mukayesesi Ve Adaptasyonlarının Belirlenmesi |
|
Dili |
Türkçe |
|
Hazırlayan Kişi |
A. ÇAĞAR |
|
Kuruluşu |
Ceylanpınar TİM |
|
Basım Tarihi |
1992 |
|
Basım Yeri |
Ankara |
|
Temin Adresi |
TİGEM |
|
Araştırma Özeti |
Denemede 7 pamuk çeşidi kullanılmıştır. Carolin Queen ve Çukurova-1518 Çeşitlerinde solgunluk ortaya çıkmış ve verimleri düşmüştür. 483 kg/da verimle birinci sırayı Cat-984/64 çeşidi alırken, Nazilli-87 çeşidi 479 kg/da verimle ikinci sırayı almıştır. çeşit seçiminde solgunluğa dayanıklı olanların ön plana alınması gerektiği sonucuna varılmıştır. |
|
Konu Detayı |
Adaptasyon |
|
Yayın Adı |
Pamuk Çeşit Adaptasyon Denemesi (1991) |
|
Yayın Konusu |
Halen Ekimi Yapılan Eski Çeşitlerle Yeni Üretime Alınmış Çeşitlerin Verim Ve Adaptasyon Açısından Mukayesesi |
|
Dili |
Türkçe |
|
Hazırlayan Kişi |
Aydın Çağar |
|
Kuruluşu |
Ceylanpınar TİM |
|
Basım Tarihi |
1992 |
|
Basım Yeri |
Ankara |
|
Temin Adresi |
TİGEM |
|
Araştırma Özeti |
Cazibe sulama yapılarak Habur ünitesinde 7 pamuk çeşidi kullanılmıştır. En yüksek verim 428 kg/da ile Çukurova 1518 çeşidi verilmiştir. Bunu 360 kg/da verimle Sayar-314 çeşidi takip etmiştir. Denemenin çok tekerrürlü ve daha çok çeşitte tekrarında yarar görülmüştür. |
|
Konu Detayı |
Adaptasyon |
|
Yayın Adı |
İkinci Ürün Mısırda Çeşit Ve Adaptasyon Denemesi (1991) |
|
Yayın Konusu |
GAP Bölgesine Uygun II. Ürün Yemlik Mısır Çeşitlerinin Tesbiti |
|
Dili |
Türkçe |
|
Hazırlayan Kişi |
|
|
Kuruluşu |
Ceylanpınar Tim |
|
Destekleyen |
TİGEM |
|
Basım Tarihi |
1992 |
|
Basım Yeri |
Ankara |
|
Temin Adresi |
TİGEM |
|
Araştırma Özeti |
Denemede 31 yerli ve yabancı hibrit mısır çeşidi kullanılmıştır. 1.037, 7 kg/da ile en yüksek verimi Pioner 3377 çeşidi, ikinci sırayı 1.031,8 kg/da verimle Türk ıslahçılarının geliştirdiği TTM-815 çeşidi almıştır. Üçüncü sırayı da 998,5 kg/da ile Pioner-3165 çeşidi almıştır. |
|
Konu Detayı |
Adaptasyon |
|
Yayın Adı |
Harran Ovası Koşullarında Kornişon (Turşuluk) Hıyarda Çeşit-Verim Adaptasyon ve Farklı Ekim zamanlarının Belirlenmesi Üzerine Araştırmalar |
|
Yayın Konusu |
|
|
Dili |
Türkçe |
|
Hazırlayan Kişi |
Yrd.Doç.Dr.A.Y. PAKYÜREK, Doç.Dr.İ. HAYOĞLU, Arş.Gör.Dr.N. ÇÖMLEKÇİOĞLU, Yrd.Doç.Dr.A. DERYAOĞLU |
|
Kuruluşu |
Harran Üniversitesi Ziraat Fakültesi |
|
Destekleyen Kuruluş |
GAP Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı |
|
Basım Tarihi |
2000 |
|
Basım Yeri |
Şanlıurfa |
|
Temin Adresi |
Harran Üniversitesi Ziraat Fakültesi-Şanlıurfa |
|
Araştırma Özeti |
Bu çalışmada kullanılan kornişon hıyar çeşitlerinde; (Vlasstar F1, Ophix F1, Ag 1204 F1, Vlasset F1, Umut F1, Donja Mıx F1, Conguest F1, Zıgana F1, Fancipak F1) ekim zamanı ve bunun verim üzerine etkileri araştırılmıştır. |
|
Konu Detayı |
Adaptasyon |
|
Yayın Adı |
Harran Ovası Koşularında Yetiştirilecek Kayısı Çeşitleri |
|
Yayın Konusu |
Kayısı Çeşitlerinin Adaptasyon Ve Verimi |
|
Dili |
Türkçe |
|
Hazırlayan Kişi |
H.İ. FERHATOĞLU, H. CIKCIK |
|
Kuruluşu |
Köy Hizmetleri Şanlıurfa Araştırma Enstitüsü |
|
Basım Tarihi |
1994 |
|
Basım Yeri |
Şanlıurfa |
|
Temin Adresi |
Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü, A.P.K. Dairesi Başkanlığı |
|
Araştırma Özeti |
Araştırma, Harran Ovası’nda yetiştirilmeye en uygun kayısı çeşitlerini saptamak amacıyla 1983-1992 yılları arasında 25 kayısı çeşidiyle yürütülmüştür. İlkbaharın geç donlarına en dayanıklı yerli İzmir çeşididir. Kaliteli ve yüksek verimli çeşitler ise sırasıyla stark early orange (48 kg/ağaç), ungari best (51 kg/da) luizet (43 kg/ağaç), aprigoz (36 kg/ağaç), wilson delicious (39 kg/ağaç), karacabey (31 kg/ağaç) alyanak (36 kg/ağaç) ve şekerparedir (34 kg/ağaç). Diğer yandan verimleri ve sofralık kaliteleri yüksek imrahor (54 kg/ağaç) tokaloğlu-yalova (51 kg/ağaç), şam (48 kg/ağaç) ve rewkosky (38 kg/ağaç) çeşitleri meyve sertliğinin orta seviyede ve hasadın elle yapılması nedeniyle küçük bahçelerde ve meyve suyu sanayii için önerilebilecek çeşitlerdir. Özellikle proyma (48 kg/ağaç) ve çiğli (40 kg/ağaç) çeşitleri konservecilikte kullanılabilir. Bu iki çeşitten başka meyve eti sertliği ile dikkati çeken çeşitler tokaloğlu-erzincan, ethembey, şekerpare, ungari best, stark early orange ve w.delicious çeşitleridir. |
|
Konu Detayı |
Adaptasyon |
|
Yayın Adı |
Antepfıstığının Değişik Anaçlarında Kullanılan Farklı Aşı Yöntemlerinin Aşının Tutma Oranı Ve Fidan Gelişimi Üzerine Etkileri |
|
Yayın Konusu |
Antepfıstığının Değişik Anaçlarında Kullanılan Farklı Aşı Yöntemlerinin Aşının Tutma Oranı Ve Fidan Gelişimi Üzerine Etkileri |
|
Dili |
Türkçe |
|
Hazırlayan Kişi |
S. ARPACI, Ö. AKSU, Dr.H. TEKİN |
|
Kuruluşu |
Tarımsal Araştırmalar Genel Müdürlüğü |
|
Basım Tarihi |
1996 |
|
Basım Yeri |
Gaziantep |
|
Temin Adresi |
Tarımsal Araştırmalar Genel Müdürlüğü-Ankara |
|
Araştırma Özeti |
Bu proje, pistacia vera l., Pistacia khinjuk stocks ve pistacia atlantica desf anaçlarında, fidan dönemi aşamalarında başarıyı artırmak için en uygun aşı yöntemi ve aşı zamanını belirlemek amacı ile 1992 - 1996 yıllarında Gaziantep koşullarında uygulanmıştır. Aşılamalarda bütün anaç türlerinde ve aşı yöntemlerinde Siirt çeşidinin aşı kalemleri kullanılmıştır. Aşı yöntemlerinden "yongalı", "t", "ters t" göz aşıları ve "boru" aşısı yapılmıştır. Aşı yöntemleri ilkbahar, haziran ve erken sonbahar olmak üzere 3 dönemde yapılmıştır. Anaçlar arasında en iyi aşı tutumu (% 46.30) p. vera anacı üzerinde olmuş, aşı yöntemleri bakımından, erken sonbahar döneminde yapılan "yongalı" göz aşısı (% 52.78), haziran döneminde ise "ters t" ve "t" sürgün göz aşıları en iyi sonuçları vermiştir. Aşı sonrası fidan gelişimi yönünden yapılan değerlendirmelerde; aşı yöntemleri arasında belirli bir farklılık ortaya çıkmazken,anaçlarda p.atlantica en iyi gelişmeyi göstermiş, en zayıf gelişme p.vera üzerine aşılı fidanlarda olmuş p.khinjuk iki türün arasında yer almıştır. Aşı tutma oranında ve aşı sonrası fidan gelişiminde anaç türleri ve aşı yöntemleri birbirine bağlı kalmadan kendi özelliklerine göre etkilerini göstermişlerdir. Aşı yönetmeleri ile anaç türleri arasında interaksiyon bulunmamıştır. |
|
Konu Detayı |
Adaptasyon |
|
Yayın Adı |
Güneydoğu Anadolu Bölgesi’ne Uygun Pikan (Carya İllinoensis Koch.) Çeşitlerinin Saptanması Üzerinde Araştırmalar (II.Araştırma Dilimi) |
|
Yayın Konusu |
Pikan Çeşitlerinin Saptanması |
|
Dili |
Türkçe |
|
Hazırlayan Kişi |
Prof.Dr.Ö. TUZCU, Araş.Gör.M. ŞEKER |
|
Kuruluşu |
Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi |
|
Destekleyen Kuruluş |
GAP Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı |
|
Basım Tarihi |
1997 |
|
Basım Yeri |
Adana |
|
Temin Adresi |
Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi-Adana |
|
Araştırma Özeti |
Araştırma, Şanlıurfa (Koruklu) koşullarında GAP Bölgesi'nin sulanan, kumlu,derin ve drenajı iyi topraklarında, 22 pikan çeşidinin (1988 yılında dikimi gerçekleştirilen Comanche, Choctaw, Hastings, Harris Super, Ideal, Mahan, Royal, Shawnee, Texhan, Western Ve Wichita) ile (1992-1994) yılları arasında dikimi gerçekleştirilen Big Z, Burkett, Cape Fear, Cheyenne, Cherokee, Kiowa, Mahan X, Stuart, Mohawk, Pawnee, Schley Ve Shoshoni) 1992-1996 yılları arasında gösterdiği verim ve meyve özelliklerinin belirlenmes ile bazı önemli fenolojik özelliklerinin saptanması amacıyla yürütülmüştür. Beş yılık çalışmaya göre en yüksek verim Wichita (8128.0 g/ağaç) ve Western (7645.0 g/ağaç)’dan; en düşük verimler ise Shawnee (673.3 g/ağaç) VE Texhan (626.7 g/ağaç) çeşitlerinden elde edilmiştir. Bu çalışma, GAP Bölgesinde meyve kültürünün zenginleştirilmesinde pikan cevizinin Wichita ve Wesren gibi erkenci çeşitler ile büyük bir potansiyele sahip olduğunu göstermiştir. |
|
Konu Detayı |
Adaptasyon |
|
Yayın Adı |
Güneydoğu Bölgesi’ne Adapte Edilebilecek Şeftali, Kayısı, Badem, Nektarin Ve Erik Çeşitlerinin Saptanması (II.Araştırma Dilimi) |
|
Yayın Konusu |
Güneydoğu Bölgesi’ne Adapte Edilebilecek Şeftali, Kayısı, Badem, Nektarin Ve Erik Çeşitlerinin Saptanması |
|
Dili |
Türkçe |
|
Hazırlayan Kişi |
Prof.Dr.A. B.KÜDEN, N. KAŞKA, Doç.Dr.A.KÜDEN, İ.T.AĞAR |
|
Kuruluşu |
Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi |
|
Destekleyen Kuruluş |
GAP Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı |
|
Basım Tarihi |
1997 |
|
Basım Yeri |
Adana |
|
Temin Adresi |
Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi-Adana |
|
Araştırma Özeti |
1993-1997 yılları arasında yürütülen bu çalışmada 1988 yılında dikimleri yapılan 11 şeftali, 4 nektarin, 8 kayısı, 9 badem, ve 8 erik çeşidi materyal olarak kullanılmıştır. Ayrıca, 1993 yılında bir erik (President) ve beş badem çeşidi (Genco,Ferraduel, Ferragnes, Picantili ve Yaltinski) daha denemeye alınmıştır. Tüm çeşitlerde fenolojik gözlemler ve pomolojik analizler yapılmış, ayrıca ağaçlarda gövde kesit alanına ve ağaç başına düşen verimler incelenmiştir. En yüksek verim değerleri, şeftali ve nektarinlerde 65.65 kg/ağaç kayısılarda 74.86 kg/ağaç, bademlerde 15.50 kg/ağaç ve eriklerde 61.75 kg/ağaç olarak saptanmıştır. Ön soğutma uygulamalarının GAP Bölgesi’nde yetiştirilecek sert çekirdekli meyvelerde zorunlu olduğu ve bu meyvelerin Pazara soğukta taşınmasının ürün kalitesi açısından son derece önemli olduğu saptanmıştır. |
|
Konu Detayı |
Adaptasyon |
|
Yayın Adı |
Ülkemizde Yetiştiriciliği Yapılan Çilek Çeşitlerinin Güneydoğu Anadolu Bölgesi’ne Adaptasyonu (II.Araştırma Dilimi) |
|
Yayın Konusu |
Çilek Çeşitlerinin GAP Bölgesi’ne Adaptasyonu |
|
Dili |
Türkçe |
|
Hazırlayan Kişi |
Prof.Dr. N. KAŞKA, Prof.Dr. S. ETİ, Prof.Dr. S. PAYDAŞ, Yrd.Doç.Dr. N. TÜREMİŞ |
|
Kuruluşu |
Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi |
|
Destekleyen Kuruluş |
GAP Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı |
|
Basım Tarihi |
1997 |
|
Basım Yeri |
Adana |
|
Temin Adresi |
Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi-Adana |
|
Araştırma özeti |
Bu çalışma 1993-1996 yılları arasında Şanlıurfa-Koruklu istasyonunda yürütülmüştür. Çalışmada Chandler, Cruz, Dana, Dorit, Douglas, Oso Grande ve Pocahontas çilek çeşitleriyle yaz ve ilkbahar dikimleri 1993-94 ile 1994-95 yetiştirme dönemlerinde birer yıllık olarak yapılmıştır. 1993-94 yetiştirme döneminde yapılan yaz dikimlerinden bitki başına en yüksek verim Chandler çeşidinin %0.2 bolikel uygulamasından (338.3g/bitki) elde edilirken, bir sonraki yetiştirme döneminin yaz dikiminde Cruz çeşidinin %0.2 Sequestrene uygulaması (601.9 g/bitki) en iyi sonucu vermiştir. İlkbahar dikimlerinde ise ilk yıl bolikel’in %0.1’lik uygulamasının yapıldığı Chandler çeşidi en yüksek ürün değerini (609.5g/bitki) verirken ikinci yıl Cruz çeşidinin %0.2’lik Bolikel uygulaması (507.0 g/bitki) en olumlu durumu ortaya koymuştur. |
|
Konu Detayı |
Adaptasyon |
|
Yayın Adı |
Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nde Değişik Nar Çeşitlerinin Adaptasyonu Üzerinde Araştırmalar (II.Araştırma Dilimi) |
|
Yayın Konusu |
Bölgeye Uygun Nar Çeşitlerinin Saptanması |
|
Dili |
Türkçe |
|
Hazırlayan Kişi |
Prof.Dr. A.I. ÖZGÜVEN, Doç.Dr. S. ÇETİNER, Doç.Dr. B.E. AK, Araş.Gör. C. YILMAZ |
|
Kuruluşu |
Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi |
|
Destekleyen Kuruluş |
GAP Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı |
|
Basım Tarihi |
1997 |
|
Basım Yeri |
Adana |
|
Temin Adresi |
Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi-Adana |
|
Araştırma özeti |
Elde edilen bulgulara göre, en verimli çeşitler 01 N 03 Fellahyemez II (51.5 kğ/ağaç), 2/3 Japon narı (40.4 kğ/ağaç), 33 N 26 Çekirdeksiz VI (37.0 kğ/ağaç), 26/3 Çekirdeksiz (36.7 kğ/ağaç), 33 N 24 Bey narı (30.0 kğ/ağaç), Suruç (29.8 kğ/ağaç) ve 07 n 08 Hicaz narı (28.1 kğ/ağaç) olarak belirlenmiştir. Çeşitlerin meyve çatlama oranları ve pomolojik özellikleri yönünden oldukça değişkenlik gösterdiği belirlenmiştir. |
Son Güncelleme : 14 Haziran 2002