İKİNCİ ÜRÜN TANE MISIR YETİŞTİRMEDE FARKLI TOPRAK İŞLEME YÖNTEMLERİNİN TEKNİK VE EKONOMİK YÖNDEN KARŞILAŞTIRILMASI

Proje Sorumlusu : Prof.Dr. Yusuf ZEREN

Proje Yürütücüleri : Doç.Dr. Alim IŞIK, Doç.Dr. Faruk ÖZGÜVEN

ÖZET

İkinci ürün mısır üretiminin, GAP Bölgesi'nde sulu tarıma geçildiğinde önemli üretim dallarından birisi olacağı tahmin edilmektedir. 1989-1991 yıllarında 3 yıl süre ile GAP Bölgesi'nde Harran Ovası koşullarında yürütülmüş bu araştırmada, ikinci ürün tane mısır yetiştirmede aşağıda verilen 3 farklı toprak işleme ve tohum yatağı hazırlama yönteminin teknik ve ekonomik yönle bir kıyaslama yapılmıştır.

  1. Klasik Yöntem: Anız yakma + Tav suyu + 2 kez goble diskaro ile toprak işleme + 2 kez tapan ile bastırma + Sıraya hassas ekim ve gübreleme.

  2. Azaltılmış Toprak İşlemeli Yöntem: Tav suyu + Toprak işleme ve bastırma (1 kez rototiller + merdane komb.) + Sıraya hassas ekim ve gübreleme

  3. Doğrudan Anıza Ekim Yöntemi: Tav suyu + Herbisit uygulama (Tarla pülverizatörü ile) + Doğrudan anıza hassas ekim ve gübreleme.

Bu üç yöntemin kıyaslamasında;

  • Ürün verimi (kg/ha) ve mısır bitkisinin bazı bitkisel özellikleri

  • Yakıt tüketimi (L/ha), makine ve işgücü zaman gereksinimi (h/ha),

  • Makine giderleri ($/ha) ve gelir/gider oranları,

  • Toprağın bazı fiziksel özelliklerinin değişimi gibi faktörler dikkate alınmıştır.

GAP Koruklu Tarımsal Araştırma İstasyonu'nda Mısır Yetiştiriciliği

Araştırma sonunda; ülkede halen uygulanan klasik yönteme göre, diğer iki yöntemin GAP Bölgesi'nde ikinci ürün mısır üretimi için daha uygun ve ekonomik yöntemler olabileceği belirlenmiştir. 3 yıllık ortalama değerlere göre ürün tane verimi; klasik yöntemde 8359 kg/ha, azaltılmış toprak işlemeli yöntemde 7461 kg/ha, anıza ekim yönteminde ise 8299 kg/ha olarak belirlenmiştir. Birim alan başına yakıt tüketimi değerleri; klasik yöntemde 25.0 L/ha, diğer iki yöntemde de sırasıyla 18.0 L/ha ve 7.0 L/ha; gelir/gider oranları ile sırasıyla 23.40, 27.34 ve 27.14 olarak belirlenmiştir. Son iki yöntemde, anızın yakılmadan toprakta bırakılması, klasik yönteme göre toprağın fiziksel yapısının daha iyi olmasına neden olmaktadır.