GÜNEYDOĞU ANADOLU BÖLGESİNDE SULANABİLİR KOŞULLARDA İKİNCİ ÜRÜN OLARAK SİLAJ AMACIYLA MISIR (ZEA MAYS L.) VE SOYA (GLYCİNE MAX. L.) KARIŞIMLARI YETİŞTİRME OLANAKLARI ÜZERİNDE ARAŞTIRMALAR

Proje Sorumlusu : Prof.Dr. Veyis TANSI

Proje Yürütücüleri : Prof.Dr. Turan SAĞLAMTİMUR - Doç.Dr. Harun BAYTEKİN - Araşt.Gör. Mustafa KIZILŞİMŞEK - Araşt.Gör. Serap KIZIL

ÖZET

Ç.Ü. Ziraat Fakültesi Şanlıurfa-Koruklu GAP Tarımsal Araştırma İstasyonunda yürütülen bu çalışmada materyal olarak TTM-815 melez mısır çeşidi ile A3935 soya çeşitleri kullanılmıştır. Araştırma, ana ürün buğdaydan sonra II.ürün denemesi olarak 3 yıl süre ile yürütülmüştür.

Mısır

Üç yıllık ortalamalara göre birlikte üretimde hem mısır hem de soya veriminin azaldığı, ancak mısır yeşil ot verimi bakımından azalmanın bitki sıklığının yoğun olduğu sistemlerde önemli olmadığı bulunmuştur. Saf yetiştirilen mısırdan 6240 kg/da yeşil ot verimi alınırken, soya ile aynı sırada yetiştirilen mısırdan 5971 kg/da, 2Mısır+1Soya sisteminden ise 5967 kg/da mısır yeşil ot veriminin alınabileceği, bu değerlere ek olarak aynı parsellerden 290-330 kg/da soya veriminin alındığı ve toplam verimin 6302 kg/da ile 2Mısır+1Soya sisteminde 6261 kg/da ile soya ile aynı sırada yetiştirilen mısır parsellerinde saf mısır parselinden yüksek değerlere ulaştığı saptanmıştır.

Alan eşdeğerlik oranı bakımından üç yıl birleştirilmiş değerler incelendiğinde, bitki sıklığının düşük olduğu farklı sıralarda 1 Mısır+1 Soya sistemi dışındaki bütün birlikte üretim sistemlerinde elde edilen değerlerin saf sistemlerden üstün olduğu, birlikte üretimin alan kullanımını %4-19 arttırdığı belirlenmiştir.