Sonuçlara göre, verimler çeşit, sulama ve azot düzeylerine bağlı olarak değişmiştir. En yüksek verimler, genellikle, sulamanın I
2 ve I3; azotun N2 (6-8 kg/da) düzeylerinden alınmıştır.
BAZI KIŞLIK SEBZE TÜRLERİNDE SULAMA OLANAKLARININ ARAŞTIRILMASI
Proje Sorumlusu :
Prof.Dr. Rıza KANBERProje Yürütücüleri :
Yrd.Doç.Dr. Harun KÖKSAL - Prof.Dr. Atilla YAZAR - Doç.Dr. Yıldız PAKYÜREK - Yrd.Doç.Dr. Bülent ÖZEKİCİ - Yrd.Doç.Dr. Sermet ÖNDER - Araşt.Gör. Mustafa ÜNLÜ - Araşt.Gör.S. Metin SEZENÖZET
Çalışma Şanlıurfa-Harran ovasında bazı kışlık sebze türlerinin verim ve su tüketimleri üzerine farklı su ve azot düzeylerinin etkilerinin irdelenmesi için yapılmıştır. Araştırmada turp, ıspanak, marul ve başsalata sebze türleri ve her tür için iki ayrı çeşit ele alınmıştır. Turpun Urfa Yerli ve Kadirli (tUY, tK); ıspanağın Spinoza ve Matador (ıS, ıM); marulun Lital ve Yedikule (mL, mYK); başsalatanın Greatleakes ve Salinas (bsG, bsS) çeşitleri kullanılmıştır. Çizgi kaynaklı yağmurlama sulama sisteminden yararlanılarak farklı sulama düzeyleri (I
1,I2,I3,I4) oluşturulmuştur. Ayrıca laterale dik olarak konumlandırılan parsellere farklı azot miktarları (NO,N1,N2,N3) uygulanmıştır.|
|
Sonuçlara göre, verimler çeşit, sulama ve azot düzeylerine bağlı olarak değişmiştir. En yüksek verimler, genellikle, sulamanın I 2 ve I3; azotun N2 (6-8 kg/da) düzeylerinden alınmıştır. |
|
Marul-Lital çeşidinden, diğerlerine göre, en yüksek ürün elde edilmiştir. (4842 kg/da, I
2N12). En düşük verimler ise turp çeşitlerinden alınmıştır.|
Çeşitlerin ortalama verimleri ile sulama suyu ve azot miktarları arasında Y=a+bx-cx2 şeklinde gösterilebilen ikinci dereceden polinomial ilişkiler olduğu anlaşılmıştır. Değinilen ilişkilerden yararlanılarak en yüksek ürünün eldesi için gerekli bulgular ayrıca bitkilere uygulanan sulama suyu miktarlarının belirlenmesinde esas olan Kp katsayılarının isabetle seçildiğini göstermiştir. |
|
Nitekim, sebzelerde damla sulama koşullarında etkili kök derinliği olan 60 cm’lik toprak katmanında, 30 ve 60 cm derinliklere yerleştirilen tansiyometrelerden, C konusunda uygulanan su miktarlarının, toprağı tarla kapasitesi düzeyinde tutabildiği, D konusunda ise toprak suyu tansiyonunun tarla kapasitesi düzeyinden biraz daha düşük bulunduğu, bunun da, C konusuna oranla daha fazla su uygulanmasından kaynaklandığı sonucuna varılmıştır.
Genelde D konusunda uygulanan fazla suyun verim artışına neden olmadığı, aksine verimi düşürdüğü anlaşılmıştır.
