GAP BÖLGESİNDE ADAPTE EDİLEBİLECEK ŞEFTALİ, KAYISI, BADEM, NEKTARİN VE ERİK ÇEŞİTLERİNİN SAPTANMASI (II.ARAŞTIRMA DİLİMİ)

Proje Sorumlusu : Doç.Dr. Ali KÜDEN

Proje Yürütücüleri : Prof.Dr. Ayzin B.KÜDEN - Prof.Dr. Nurettin KAŞKA - Doç.Dr. İ.Tayfun AĞAR

ÖZET

Bu çalışma, Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi Koruklu Araştırma İstasyonu’nda 1993-1997 yılları arasında yürütülmüştür. Denemede 1988 yılında dikimleri yapılan 11 şeftali, 4 nektarin, 8 kayısı, 9 badem ve 8 erik çeşidi materyal olarak kullanılmıştır. Ayrıca, 1993 yılında bir erik (President) ve 5 badem çeşidi (Genco, Ferraduel, Ferragnes, Picantili ve Yaltinski) daha denemeye alınmıştır.

Badem

Tüm çeşitlerde fenolojik gözlemler ve pomolojik analizler yapılmış, ayrıca ağaçlarda gövde kesit alanına ve ağaç başına düşen verimler incelenmiştir.

Fenelojik gözlemler incelendiğinde, tür ve çeşitlere göre 1993-1997 yılları arasında ortalama çiçeklenme tarihleri;

  • Şeftali ve nektarinde : 7-27 Mart
  • Kayısılarda : 27 Şubat – 21 Mart
  • Bademlerde : 18 Şubat – 21 Mart
  • Eriklerde : 1 Mart – 6 Nisan

Erik

Tür ve çeşitlere göre 1993-1997 yılları arasında ortalama olgunlaşma dönemleri ise;

  • Şeftali ve nektarinde : 10 Haziran – 22 Ağustos
  • Kayısılarda : 10 Haziran – 15 Temmuz
  • Bademlerede : 28 Ağustos – 26 Eylül
  • Eriklerde : 3 Haziran – 15 Eylül

Şeftali

En yüksek verim değerleri, şeftali ve nektarinde 65.65 kg/ağaç, kayısılarda 74.86 kg/ağaç, bademlerde 15.50 kg/ağaç ve eriklerde 61.75 kg/ağaç olarak saptanmıştır.

Nektarin

Ön soğutma ve manav ömrü denemelerinde tüm tür ve çeşitlerde en yüksek ağırlık kaybı kontrol meyvelerinde meydana gelmiştir. Ön soğutma uygulamalarının GAP Bölgesinde yetiştirilecek sert çekirdekli meyvelerde zorunlu olduğu ve bu meyvelerin pazara soğukla taşınmasının ürün kalitesi açısından son derece önemli olduğu saptanmıştır.